Live review
Not Mandatory – Heerlijk feestelijk divers
Sin City Burning, De Casino Café, Sint-Niklaas
“Not Mandatory klonk heerlijk feestelijk divers. Ze grijpen puur muzikaal terug naar de alternatieve dance en post-punk, die refereert aan de wilde jaren ’80.”
Onder Sin City Burning organiseerde De Casino enkele optredens in het Café op woensdagavond. Voorheen stonden er al onder andere Rosemary, Lawijtstrijd-winnares Finn, Daniel Hard, Titans en Vision.
Afgelopen woensdag was het de beurt aan Not Mandatory, die al lang geen onbekende meer zijn voor ons. De formatie ontstond in 2019 en bestaat uit doorwinterde muzikanten die binnen dit project hun gezamenlijk ei kwijt kunnen. Ze omschrijven zichzelf als Progressive Alternative Dance Music.
In hun muziek horen we flarden punk, post-punk, new wave en jaren 80-dance met een knipoog naar synthpop. Een diverse aanpak die live sterk tot uiting kwam.
In het begin moest Not Mandatory nog wat op toerental komen. “Antartica” en “Planet Claire” klonken aanstekelijk. Het publiek op het terras genoot ervan tijdens deze zomerse avond. Met mondjesmaat ging het publiek naar binnen en kroop het wat dichter bij het podium aan op “Public Image”. Op het formidabele “Transmission” en “Travel” was de band warmgedraaid en kreeg het de verdiende respons.
Een eerste echte mokerslag bleek de eigenzinnige cover van “Vienna” van Ultravox, waarbij de vocals van Midge Ure benaderd werden. De song kreeg de nodige adrenalinestoten en energieboosts; het refrein werd door iedereen meegebruld.
Not Mandatory voelde prompt aan dat ze het publiek voor zich hadden gewonnen. De lat legden ze hoger. “Bella Lugosi”, “Gutta Cavat” en “I Can’t Escape Myself” deden de temperatuur stijgen. “I Wanna Be Your Dog” van Iggy Pop werd de absolute apotheose. De song klonk messcherp. Ook “Blitzkrieg Bop” zorgde voor een meebrulmoment.
Er werden nog enkele energiebommetjes toegevoegd. Met “Bro Hymn” en in de bis — die eigenlijk geen echte bis was — kregen we nog “Living Pretty Vacant”, waarbij zanger Tom Simoen iedereen opriep om nog één keer compleet uit de bol te gaan. Hij ging het publiek opzoeken, en ook bassist Thomas Van Iseghem en gitarist Ward Van Iseghem deden dat, met een compleet dansfeestje tot gevolg.
Het was geen pure nostalgietrip. Hun speelsheid siert in de gebrachte covers, die in een eigenwijs, eigentijds en eigenzinnig jasje werden gestopt. Eens op toeren ging dit combo fors door, met een vet alternatief dansfeestje.
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Bron: Musiczine.net — concertreview door Erik Vandamme.